Programiści dzielą się na tych, którzy wkleili raz stacktrace do czatu i uznali temat za zamknięty, i tych, którym agent robi połowę roboty. Ta lekcja prowadzi od pierwszej grupy do przedsionka drugiej. Uczciwie: to najgęstsza lekcja tego kursu, bo i możliwości są tu największe.
Poziom 1: czat jako drugi programista
Trzy zastosowania, które działają od pierwszego dnia, bez żadnej konfiguracji:
Debugging z kontekstem. Nie „czemu to nie działa”, tylko: stacktrace + fragment kodu + co już sprawdziłeś + wersje. I zdanie-klucz: „zanim zaproponujesz fix, wypisz 3 możliwe przyczyny od najbardziej prawdopodobnej”. To wymusza diagnozę zamiast strzelania.
Code review na żądanie. Wklej diff albo plik: „zrób review jak senior: bugi i edge case’y najpierw, styl na końcu; do każdej uwagi - dlaczego i propozycja poprawki”. Świetne przed wysłaniem PR-a, nie zamiast ludzkiego review.
Rubber duck z pamięcią. Opisz problem architektoniczny i każ Claude zadawać pytania, zanim cokolwiek zaproponuje. Połowę rozwiązań znajdziesz, formułując odpowiedzi - a drugą połowę dostaniesz.
W projektach (lekcja 3) trzymaj konwencje zespołu: styl kodu, stack, zasady nazewnictwa - żeby każda odpowiedź była w twoim dialekcie, nie „w ogólnym JavaScripcie”.
Poziom 2: Claude Code - agent w twoim repo
Claude Code to Claude uwolniony z okna czatu: działa w terminalu (i w edytorach), czyta twoje pliki, edytuje je, uruchamia polecenia i testy. Różnica jest kategorii, nie stopnia: nie wklejasz kontekstu - agent sam go sobie zbiera; nie przeklejasz poprawek - one lądują w plikach.
Start (szczegóły instalacji trzymamy w quescie przy karcie Claude Code, bo zmieniają się częściej niż zasady):
- Instalujesz narzędzie i logujesz się kontem.
- Wchodzisz do katalogu projektu i uruchamiasz
claude. - Pierwsza komenda w nowym projekcie:
/init- agent przeskanuje repo i założy plik CLAUDE.md.
CLAUDE.md to pamięć projektu: co to za projekt, jak się buduje, jakie są konwencje, czego nie ruszać. Agent czyta go na starcie każdej sesji. Traktuj go jak onboarding nowego członka zespołu - im lepszy, tym mniej powtarzasz. Dopisuj do niego każdą regułę, którą agent złamał („testy uruchamiaj przez X, nie Y”) - to ten sam zdrowy cykl, co z instrukcją projektu w lekcji 3.
Jak zlecać pracę agentowi (zasady, które oszczędzą ci frustracji):
- Zadanie = spec, nie hasło. „Dodaj walidację e-maila w formularzu rejestracji: format + unikalność, komunikaty po polsku, testy jednostkowe” bije „popraw formularz”.
- Małe kroki, częste commity. Jedno zadanie - jedna zmiana - przegląd - commit. Agent, któremu każesz „przepisać moduł”, zrobi to… po swojemu.
- Pętla weryfikacji to twoja siatka. Agent, który może uruchomić testy, sam łapie swoje błędy. Projekt bez testów? Zacznij od „napisz testy do obecnego zachowania”, dopiero potem zmieniaj.
- Czytaj diffy. Agent pisze przekonująco - także wtedy, gdy się myli. Review zmian przed commitem to niepodlegająca negocjacji granica między „szybciej” a „ryzykowniej”.
Gdzie agent błyszczy, a gdzie jeszcze nie
Błyszczy: boilerplate i CRUD-y, testy, refaktory mechaniczne, migracje wzorca „zamień X na Y w 40 plikach”, dokumentacja z kodu, debugging z reprodukcją. Uważaj: decyzje architektoniczne (proponuje śmiało, konsekwencje poniesiesz ty), kod bezpieczeństwa i płatności (review x2), świeże API i biblioteki (data odcięcia wiedzy - każ mu czytać dokumentację, nie „pamiętać”).
A jeśli nie kodujesz na co dzień?
Czytasz tę lekcję „z ciekawości”? Zapamiętaj jedno: Claude Code działa na PLIKACH, nie tylko na kodzie. Uporządkowanie 200 plików w folderze, seryjna zmiana w dziesiątkach dokumentów, sklejenie raportu z wielu CSV - to też jego praca. Ścieżka Budowniczy agentów pokazuje, dokąd to prowadzi.
Skill na start (gotowiec)
Zasady z tej lekcji (diagnoza przed fixem, spec zamiast hasła, małe kroki, review jak senior) masz spakowane w skillu startowym programisty. W Claude Code zapisz go jako .claude/skills/programista-startowy/SKILL.md w projekcie - będzie obowiązywał w każdej sesji; w czacie wklej jako instrukcję projektu. Uzupełnij stack i komendę testów w polach [W NAWIASACH].
Zrób to teraz (20-30 minut)
Wariant czatowy (bez instalacji): weź prawdziwy bug lub brzydki fragment swojego kodu i przeprowadź pełne review + fix z iteracją (min. 3 wymiany). Zastosuj „3 możliwe przyczyny najpierw”.
Wariant Claude Code (polecany): zainstaluj, odpal claude w małym projekcie, zrób /init, przeczytaj i popraw wygenerowany CLAUDE.md, po czym zleć JEDNO małe zadanie ze spec-em (np. dopisanie testu). Przeczytaj diff przed zatwierdzeniem.
Artefakt: commit z opisem „pierwsze zadanie z Claude” - albo wklejone do notatek review, które realnie poprawiło twój kod.
