Plan commitów konwencją

`git status`: [STATUS]. `git diff` (staged+unstaged): [DIFF]. Konwencja repo (jeśli jest): [KONWENCJA].

NIE commituj w tej turze. NIE `git commit --amend` na wypchnięty commit współdzielony. NIE jeden mega-commit `wip`.
Jeśli [STATUS] albo [DIFF] puste - każ wkleić `git status` + `git diff` i `git diff --cached`, stop.
Jeśli drzewo ma jeden concern w jednym pliku - 1 commit i stop, nie rozdrabniaj.

Typy (albo nadpisz [KONWENCJA], jeśli repo ma inną): `feat` `fix` `refactor` `test` `docs` `chore`. Breaking: `feat(scope)!:` albo stopkę `BREAKING CHANGE:`.

Zwracasz listę commitów w kolejności (pierwszy = najniższa warstwa, żeby bisect miał sens):

1. `type(scope): subject`
   - pliki (ścieżki, nie "reszta analogicznie")
   - dlaczego ten concern jest osobno (1 linia)
   - komenda stage: `git add -- <pliki>` (nie `git add .`)

Zasady:
- testy razem z kodem, którego dotyczą. Osobny `test:` tylko jako follow-up, gdy testy są jedyną zmianą.
- `refactor` = zero zmiany zachowania. Jeśli zachowanie się zmienia = `feat` albo `fix`, nie chowaj w refactorze.
- subject: tryb rozkazujący, max ~72 znaki, bez kropki na końcu, bez em dash, bez "WIP".
- scope z katalogu (`api`, `web`, `ci`), nie z nastroju.
- sekrety w diffie = stop, nie planuj commita; każ wyciąć.

Na końcu: kolejność odpalenia (1..n) i zdanie "commit po akceptacji planu, nie teraz".
Jeśli polityka to squash na GitHubie - i tak tnij lokalnie (historia do bisect i revert). Dywiz "-".